پیام فارس - لامرد- لامردیها ۲۰۰ شب است که با حضور در تجمعات مردمی، یاد شهدا را زنده نگه داشته و زیر پرچم ایران، همدلی و همراهی خود را به نمایش گذاشتهاند.
خبرگزاری مهر، گروه استانها- محمود صابری زاده: فقط یک شهر در جنوب فارس نیست؛ این شبها خیابانهایش بخشی از روایت مردمی است که ۲۰۰ شب پیاپی، چراغ حضورشان را روشن نگه داشتهاند؛ روایتی که از موکب امام شهید آغاز میشود و در میان پرچم ایران، صدای قرآن، شعرهای حماسی و حضور خانوادهها ادامه پیدا میکند.
اینجا شب که میشود، خیابان جمهوری لامرد آرامآرام رنگ دیگری میگیرد، موکب ها آماده میزبان مردمی است که هرکدام با انگیزهای متفاوت به جمع شبانه میپیوندند؛ یکی برای یاد شهدا، دیگری برای حمایت از نیروهای مسلح.
لامرد هنوز خاطره ۲۱ شهروندی را که در حمله موشکی نهم اسفندماه ۱۴۰۴ جان باختند، با خود حمل میکند. در آن حمله، یک سالن ورزشی و نقاطی مسکونی هدف قرار گرفت و ۲۱ نفر از شهروندان لامرد و مناطق اطراف جان خود را از دست دادند.
حالا بخشی از مردم شهر، هر شب در همان فضای عمومی، از خاطره آن روزها عبور میکنند؛ نه با سکوت، بلکه با حضور.
از قرآن و زیارت عاشورا تا پرچمگردانی
مواکب لامرد در این ۲۰۰ شب فقط محل تجمع نبوده است. قرائت قرآن، زیارت عاشورا، دعای فرج، سخنرانی، شعرخوانی و پرچمگردانی بخشی از برنامههایی است که هر شب در این محل برگزار میشود و در شبهای جمعه نیز نماز استغاثه به امام زمان(عج) برپا میشود.
در کنار این تجعمات موکبهای هنرمندان و ورزشکاران نیز فعال هستند و حضور گروههای مختلف اجتماعی، چهرهای متنوع به این اجتماعات داده است.
برگزاری برنامههای هنری و فرهنگی، حضور کاروانهای خودرویی، دوچرخهسواران و موتورسواران و اجرای برنامههایی برای کودکان و نوجوانان، تنها بخشی از برنامههایی است که در این شبها شکل گرفته است.
در مقاطعی نیز مهمانانی از عرصه فرهنگ، رسانه و روایتگری دفاع مقدس در این اجتماعات حاضر شدهاند و حضور خادمان حرم امام رضا(ع) با پرچم متبرک حرم رضوی و خادمان حرم شاهچراغ(ع) نیز به این برنامهها حالوهوای متفاوتی بخشیده است.
این تجمعات یک کلاس درس است
در میان جمعیت، امیررضا نوروزی، دانشآموز ۱۳ ساله، ایستاده است؛ نوجوانی که حضور در این شبها را فقط یک برنامه عمومی نمیداند.
وی در گفتگو با خبرنگار مهر با اشاره به حمایت از نیروهای نظامی و انتظامی گفت: حضور مردم میتواند پشتوانهای برای رزمندگان باشد و تأکید میکند که مردم باید حضور خود را ادامه دهند.
اما شاید مهمترین تعبیر این نوجوان درباره این شبها، تعریف او از تجمعات به عنوان «یک کلاس درس و دانشگاه انسانسازی» باشد؛ تعبیری که نشان میدهد برای بخشی از نوجوانان لامرد، این حضور تنها تماشای یک برنامه نیست، بلکه تجربهای اجتماعی و نسلی است.
هنرمندی که متعهد به آرمان انقلاب است
معصومه دیانت یکی دیگر از چهرههای حاضر در این شبهاست.
او ۲۰ شب به دلیل حضور در کربلا و خدمترسانی به زائران اربعین در لامرد حضور نداشته، اما پس از بازگشت دوباره به جمع شبانه مردم پیوسته است.
دیانت انگیزه حضور خود را یاد شهدا و خانوادههای آنان عنوان میکند و از شهدای لامرد به عنوان بخشی از خاطره مشترک مردم شهر یاد میکند.
او همچنین بر حضور خانوادگی در این اجتماعات تأکید دارد و میگوید برای ایران حاضر است تا پای جان در این برنامهها شرکت کند.
برای او، خیابان فقط مسیر عبور نیست؛ محلی است که میتوان در آن یاد شهدا را زنده نگه داشت و حضور اجتماعی خود را نشان داد.
ورزشکاران؛ یک ضلع دیگر روایت اقتدار مردمی
در گوشهای دیگر از جمعیت، ورزشکاران لامرد نیز حضور دارند. حبیب جابری، ورزشکار ۳۸ سالهای که در موکب ورزشی فعالیت میکند، از حضور مردم به عنوان نشانهای از اتحاد و همبستگی سخن میگوید.
وی انگیزه خود را از حضور در این اجتماعات، حمایت از نیروهای مسلح، زنده نگه داشتن یاد شهدا و تقویت اتحاد میان مردم شهرستان عنوان میکند.
جابری معتقد است استمرار حضور مردم میتواند برای نیروهای مسلح پشتوانهای اجتماعی ایجاد کند و تأکید دارد که این حضور، زمانی اثرگذارتر خواهد بود که مردم با استقامت بیشتری ادامه پیدا کند.
۲۰۰ شب؛ روایت یک شهر
دویست شب حضور، برای لامرد فقط یک عدد نیست. پشت این عدد، شبهایی قرار دارد که کودکان و نوجوانان در کنار خانوادهها ایستادهاند، هنرمندان و ورزشکاران هرکدام سهمی از برنامهها را بر عهده گرفتهاند و موکبها به محل پیوند فعالیتهای فرهنگی، مذهبی و اجتماعی تبدیل شدهاند.
در این میان، خاطره ۲۱ شهید حمله موشکی نیز همچنان بخشی از حافظه شهر است؛ شهدایی که تشییع پیکرشان با حضور گسترده مردم لامرد برگزار شد.
حالا پس از ۲۰۰ شب، روایت لامرد را میتوان در همان خیابان دید؛ جایی که پرچمها بالا میروند، صدای قرآن و شعر حماسی در فضا میپیچد و نسلهای مختلف کنار یکدیگر میایستند.
لامرد، این شبها روایت خودش را مینویسد؛ روایتی که در خاطره یک شهر ادامه پیدا کرده است.