پیام فارس - اعتماد /متن پیش رو در اعتماد منتشر شده و بازنشرش در آخرین خبر به معنای تاییدش نیست
محمدصادق جوادی حصار، سخنگوی حزب اعتماد ملی در گفتوگو با «اعتماد» درباره راههای عبور از بحران اخیر و ایجاد رضایتمندی در مردم میگوید: «اعتراضات اجتماعی پدیدهای مقطعی و تصادفی نیست، مادامی که دلایل نارضایتی در حوزههای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی برطرف نشود، امکان تداوم یا بازگشت اعتراضها وجود دارد. اصولا جامعه ایرانی جامعهای زنده، پویا و مطالبهگر است و در صورت انسداد مطالبات، به اشکال مختلف کنش اعتراضی متوسل میشود.»
بازار ![]()
این تحلیلگر سیاسی با اشاره به ماهیت اعتراضات اجتماعی اظهار میکند: «اعتراضات تا زمانی که دلایل آن، با شدت یا ضعف، وجود داشته باشد، میتواند تکرار شود، به همین دلیل است که از سال 96 تا به امروز هر دو الی سه سال یکبار رخدادهای اعتراضی شکل میگیرد. این نشاندهنده پویایی و میل به اصلاح جامعه ایرانی است. برای از بین رفتن اعتراض، باید علتهای آن از میان برود نه اینکه صرفا با برخوردهای مقطعی، صورتمساله پاک شود. جامعه ایرانی یک جامعه انسانی زنده، پویا، تعالیخواه، آزادیخواه و در عین حال امنیتطلب است. این جامعه به دنبال دستیابی به امنیت سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی است و هر زمان که این زمینهها فراهم نباشد، تلاشهایی برای رسیدن به آن مطلوب شکل میگیرد. این تلاشها میتواند در قالب کنشهای قانونی و پذیرفته شده مانند اعتراضات، تجمعات و اعتصابات قانونی بروز پیدا کند. در نظامهای سیاسی، این نوع کنشها زمانی شکل میگیرد که شکاف میان مطالبات مردم و شرایط موجود افزایش پیدا میکند.» جوادی حصار با استفاده از یک مثال ورزشی ادامه میدهد: «اعتراضات را میتوان به مسابقه فوتبال تشبیه کرد. اگر تیمی یک مسابقه سنگین را پشت سر بگذارد، طبیعی است که بلافاصله وارد مسابقه بعدی نشود. باید مدتی استراحت کند، نقاط ضعف و قوت خود را بشناسد، بازسازی شود و سپس اگر لازم بود، دوباره وارد میدان شود، بنابراین اینکه آیا اعتراضات فردا یا در آینده نزدیک تکرار میشود یا نه، بستگی مستقیم به میزان فشارهای انباشته شده و سطح توجه حاکمیت به مطالبات مردم دارد. اگر فشارها کاهش پیدا کند و نشانههایی از پاسخگویی و اصلاح دیده شود، ممکن است اعتراضات فروکش کند، اما اگر نارضایتیها باقی بماند، احتمال بازگشت آن همچنان وجود دارد. هر چه ناترازیها در حوزههای مختلف کمتر شود و نوعی تعادل میان مطالبات مردم و سیاستهای حاکم برقرار شود، تعارضات نیز کاهش مییابد. چه تعارضات سیاسی، چه فرهنگی و چه اقتصادی. در شرایط کنونی، تعارض اقتصادی به عنوان زیربنای بسیاری از اختلافها، نقش تعیینکنندهای دارد.»
این تحلیلگر با اشاره به دوره پسابحران تاکید کرد: «در شرایط پس از بحرانهای اجتماعی، مهمترین اولویت کشور باید ترمیم ناترازیها به ویژه ناترازی مشروعیت باشد. هرچه ناترازیها و کژکارکردیها در حوزههای مختلف کمتر شود و نوعی تعادل میان مطالبات مردم و سیاستهای حاکم برقرار شود، تعارضات نیز کاهش مییابد. چه تعارضات سیاسی، چه فرهنگی و چه اقتصادی. در شرایط کنونی، تعارض اقتصادی به عنوان زیربنای بسیاری از اختلافها، نقش تعیینکنندهای دارد.» جوادی حصار در پاسخ به این پرسش «اعتماد» که آمارها نشان میدهد بخش قابلتوجهی از اعتراضات توسط جوانان 18 تا 23 سال صورت گرفته، این اعداد و ارقام به چه معناست؟ میگوید: «نسل جوان ایرانی نسل آگاهی است که تنها زبان استدلال را میشناسد. باید زمینه گفتوگو با نسل زد و سایر نسلهای جوان فراهم شود و صدای این نسل در اتمسفر جامعه بازتاب پیدا کند. ازسوی دیگر، بخشی از جامعه نیز وجود دارد که به ویژه پس از حوادث پایانی اعتراضات، معتقد است آنچه رخ داده، دیگر اعتراض نبوده بلکه اغتشاش بوده است. این گروه نیز نسبت به خشونت، تخریب و ناامنی معترضند و رفتارهای تند صورت گرفته را بر نمیتابند و با آن همراهی ندارند. آنها خواستار انجام اصلاحات در بستر قانونی و مدنی هستند. اساسا همین دوگانهسازی میان «اعتراض» و «اغتشاش»، خود به یک ناترازی اجتماعی تبدیل شده است. هر چه این شکاف عمیقتر شود، مدیریت مسالمتآمیز جامعه دشوارتر خواهد شد و امکان گفتوگو میان دو سوی جامعه کاهش مییابد.» او با تاکید بر ضرورت صبوری و گفتوگو به جای تقابل میگوید: «در چنین شرایطی، باید صبر پیشه کرد و به جای تشدید تقابل، در گوش جامعه نجواهای محبتآمیز داشت. باید اجازه داد احساسات، خشمها، بغضها و کینهها فروکش کند تا زمینهای برای داوری منصفانه فراهم شود. در فضای هیجانی و در متن درگیری، امکان قضاوت درست وجود ندارد. هر دو طرف آسیب دیدهاند، هر دو زخم دارند و هر دو خود را محق میدانند. بررسی اینکه کدام رفتار درست بوده و کدام نادرست، باید در فضایی آرام و عقلانی انجام شود. اگر هدف عبور کشور از بحران است، باید نقد منصفانه، پذیرش خطاها و گفتوگوی ملی جایگزین تقابل شود تا ناترازیها کاهش یابد و امید اجتماعی بازسازی شود.»