پیام فارس - درشرایطی که برای حضور یک مهاجم با اصالت ایرانی در تیم ملی تلاش زیادی صورت گرفت و موانع پرتعدادی برداشته شد تا او پیراهن ایران را بر تن کند، کادر فنی در جام جهانی یک دقیقه هم به او بازی نداد!
به گزارش خبرنگار مهر، جام جهانی ۲۰۲۶ برای برخی بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران نه به خاطره بازی در بزرگترین تورنمنت فوتبال جهان، بلکه با سه هفته حضور روی نیمکت و تماشای مسابقات از کنار زمین به پایان رسید.
در میان ۲۳ بازیکن حاضر در فهرست نهایی تیم ملی، امیرمحمد رزاقینیا، دنیس اکرت، سیدحسین حسینی، پیام نیازمند، دانیال ایری و روزبه چشمی حتی یک دقیقه هم فرصت حضور در زمین را پیدا نکردند.
البته در مورد دو دروازهبان ذخیره، شرایط تا حدود زیادی قابل پیشبینی بود. حضور علیرضا بیرانوند به عنوان سنگربان شماره یک و عملکرد مناسب او باعث شد سیدحسین حسینی و پیام نیازمند شانس چندانی برای حضور در میدان نداشته باشند؛ اتفاقی که در بسیاری از تیمهای ملی جهان نیز رخ میدهد.
مسلم یا دنیس؛ هر جفت یک ابهام هستند
مهمترین ابهام به نام دنیس اکرت بازمیگردد که ماهها درباره حضورش در تیم ملی صحبت شد. بازیکنی که روند دریافت مدارک، مسائل اداری، پیگیریهای فدراسیون فوتبال و هماهنگی نهادهای مختلف برای حضورش در تیم ملی بارها خبرساز شد اما در نهایت حتی یک ثانیه نیز فرصت بازی در جام جهانی را پیدا نکرد.
اکرت که پس از پیوستن به تیم ملی نام «مسلم درگاهی» را برای خود انتخاب کرد، از فوتبال اروپا و باشگاه استاندارد لیژ به اردوهای ایران آمد تا به عنوان یکی از گزینههای جدید خط حمله مورد ارزیابی قرار گیرد؛ بازیکنی که ریشه ایرانی او به پدربزرگش بازمیگشت.
با این حال مهاجمی که برای حضورش انرژی و زمان زیادی صرف شد، نه تنها در جام جهانی به میدان نرفت، بلکه حتی کمترین حضور رسانهای را نیز در اردوی تیم ملی داشت. تصاویر اندک، مصاحبههای محدود و سکوت کامل درباره شرایط فنی او باعث شد حضورش در فهرست نهایی بیش از گذشته مورد پرسش قرار گیرد.
این در حالی است که برخی مهاجمان جوان فوتبال ایران نظیر کسری طاهری و اسماعیل قلیزاده نیز از رسیدن به فهرست نهایی بازماندند و مهاجمی مثل اللهیار صیادمنش در فهرست تیم ملی قرار نگرفت؛ موضوعی که طبیعتاً پرسشهایی را درباره معیارهای انتخاب مهاجم تیم ملی ایجاد میکند.
اکرت شاید به یکی از مبهمترین دعوتشدههای سالهای اخیر تیم ملی تبدیل شود؛ بازیکنی که نه فرصت بازی پیدا کرد و نه توضیح روشنی درباره دلایل دعوت و نیمکتنشینی او ارائه شد.
لجبازی برای ماندن یک مصدوم
ابهام دیگر به حضور روزبه چشمی در فهرست نهایی بازمیگردد. هافبک باتجربه تیم ملی که با مصدومیت راهی جام جهانی شد، در هیچیک از مسابقات به میدان نرفت و حتی در بسیاری از تصاویر تلویزیونی نیز خبری از گرم کردن او در کنار زمین نبود.
این موضوع باعث شد پرسشهایی درباره چرایی حفظ این بازیکن در فهرست نهایی مطرح شود؛ بازیکنی که در صورت نرسیدن به شرایط مسابقه در جام جهانی ۲۰۲۶ میتوانست جای خود را به یک بازیکن جوان و آینده دار بدهد.
دانیال ایری و امیرمحمد رزاقینیا نیز دیگر بازیکنانی بودند که بدون تجربه حتی یک دقیقه بازی جام جهانی را ترک کردند؛ اتفاقی که شاید برای بازیکنان جوانتر از منظر کسب تجربه قابل توجیه باشد اما در مورد برخی دیگر همچنان ابهاماتی را به همراه دارد.
تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ تنها سه مسابقه برگزار کرد و فرصت چرخش گسترده در ترکیب نیز وجود نداشت اما عدم استفاده کامل از ۶ بازیکن حاضر در فهرست نهایی، بار دیگر بحث معیارهای دعوت به تیم ملی و مدیریت فهرست جام جهانی را به میان آورده است.
شاید اکنون که پرونده حضور ایران در جام جهانی بسته شده، زمان مناسبی باشد تا کادر فنی درباره برخی از این انتخابها توضیح بیشتری ارائه کند. توضیحی که میتواند ابهامات پیرامون برخی دعوتها و برخی ماندنها را برطرف کند.