پیام فارس - معاون هماهنگی امور گردشگری و زیارت استانداری فارس با تأکید بر اهمیت حفظ و تقویت جامعه محلی در بافت تاریخی شیراز، ادامه داد: زیست مردم باید در بافت تاریخی جریان داشته باشد؛ چرا که حضور ساکنان بومی، یک اصل اساسی در حفاظت و احیای این بافت است.
به گزارش روابط عمومی وامور بین الملل استانداری فارس، مهدی پارسایی در نشست تخصصی مدیریت شهری با محوریت «حفاظت، بازآفرینی و احیای بافت تاریخی شیراز» با اشاره به روند تاریخی مواجهه با بافت تاریخی شیراز، اظهار کرد: در مقطعی از زمان، موضوع بافت تاریخی از اهمیت چندانی برخوردار نبود و نگاه جامع و چندوجهی به ارزشهای این منطقه وجود نداشت.
به گفته وی، در آن دوره بافت تاریخی نه از منظر اجتماعی، نه اقتصادی و نه فرهنگی بهدرستی دیده نمیشد.
پارسایی افزود: با گذشت زمان و رشد دانشگاهها، مباحث شهرسازی، توسعه پایدار و مفاهیم مبتنی بر زیستبوم بهتدریج جدیتر شد و این مفاهیم وارد گفتمان عمومی جامعه شد و همین تغییر نگرش موجب شد توجه به بافتهای تاریخی نیز افزایش یابد.
معاون هماهنگی امور گردشگری و زیارت استانداری فارس با بیان اینکه میتوان گفت رکورد تخریب بافت تاریخی در جهان متعلق به بافت تاریخی شیراز است، تصریح کرد: در برههای از زمان، مداخلات گسترده و مخرب در این بافت صورت گرفت، اما به مرور این رویکرد کمرنگتر شد و حجم مداخلهها کاهش یافت و امروز دیگر تغییرات و اصلاحات در بافت تاریخی، با تیغ جراحی انجام میشود و خبری از لودر و بلدوزر نیست.
وی خاطرنشان کرد: گردشگری امروز یکی از پتانسیلهای بزرگ اقتصادی در سطح جهان بهشمار میرود و کشور ما نیز در حال تلاش برای توسعه این حوزه است، اما زمانی که با نگاه گردشگری به سراغ بافت تاریخی میرویم، باید نسبت به نحوه مواجه گردشگر با جامعه محلی، ملاحظات جدی در نظر گرفته شود.
معاون استاندار فارس همچنین با اشاره به ضرورت بازنگری در اسناد بالادستی در حوزه بافت تاریخی و گردشگری، اظهار کرد: در این اسناد باید به این پرسش پاسخ داده شود که چرا گردشگر به شیراز میآید و نسبت گردشگر با بافت تاریخی شیراز چیست.
پارسایی افزود: گردشگری که به شیراز وارد میشود، در متون تاریخی با نگاه «زائر» به این شهر آمده است؛ چنانکه حافظ میگوید: «شیراز زیارتگه رندان جهان است» و این شهر در طول تاریخ، یک زیارتگاه بزرگ بوده است.
وی ادامه داد: گردشگری که به شیراز میآید غالباً گردشگر فرهنگی است و حضور او در بافت تاریخی باید بهگونهای باشد که روایتهای فرهنگی را بشنود و تجربه کند؛ بنابراین اگر قرار است گردشگری با بافت تاریخی شیراز پیوند بخورد، باید تقویتکننده تاریخ و تصویر گذشته شیراز باشد و همزمان اقتصاد شهری را در نظر بگیرد، بهگونهای که زیست جاری مردم تضمین شود.