پیام فارس - خراسان / «بازهم برنامههای ناپایدار» عنوان سرمقاله در روزنامه خراسان به قلم محمد بهبودینیا است که میتوانید آن را در ادامه بخوانید:
همزمان با آغاز هفته کتاب و کتابخوانی، که از ۲۴ آبان شروع شده و تا ۳۰ آبان ادامه دارد، بار دیگر شاهد اتفاقات تکراری و البته صحبتهای تکراریتری هستیم. برای مثال، همین چند روز پیش، مانند هر سال، کامیونهایی که عنوان «کتابخانه سیار» را بر خود دارند، مقابل دوربینها ردیف شدند و مسئولان این حوزه اعلام کردند که امسال شمار این کتابخانههای سیار به ۱۱۶ دستگاه افزایش یافته است.
دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی کشور نیز در دفاع از این طرح تکراری اعلام کرده است: «در نهاد کتابخانههای عمومی کشور، گذار از الگوی کتابخانهمحور به الگوی جامعهمحور، بر مبنای توسعه عادلانه خدمت و ارائه خدمات کتابخانهای در نقاط کمبرخوردار، برایمان مهم بوده است.»
از یادداشتهای تکراری برخی مدیران کتابخانههای عمومی کشور و صحبتهای همیشگی درباره اهمیت کتابخوانی که بگذریم، به طرحهای قدیمی و پرمسئله میرسیم. برای مثال، در عکسی که از ردیف شدن این کامیونها در محوطهای ــ احتمالاً در تهران ــ منتشر شد و از سوی مسئولان این حوزه در رسانهها بهعنوان یک دستاورد بازتاب یافت، نام استانهای مختلف به چشم میخورد.
درباره این کامیونها (شما بخوانید کتابخانههای سیار) چند نکته قابل تأمل وجود دارد. نخست اینکه آیا قرار است همه این کامیونها از تهران به دورترین نقاط کشور اعزام شوند؟ اگر پاسخ مثبت است، با توجه به تأکید مداوم مسئولان بر صرفهجویی در مصرف سوخت، این چه شیوهای از برنامهریزی است که در آن کامیونها باید مسافتهای طولانی را طی کنند تا به کودکان ما بگویند کتاب بخوانید و کتاب خوب است؟
اما فراتر از این مسائل، نقد اصلی این یادداشت متوجه نبود برنامههای پایدار برای ترویج کتابخوانی است. در حال حاضر، چنین به نظر میرسد که برخی مسئولان اساساً برنامهای برای کتابخوانی و آینده آن متصور نیستند. اگر چنین نیست، بیایند و تشریح کنند که برای ۵۰ سال آینده چه برنامههایی دارند؛ حالا ۵۰ سال نه، ۴۰ سال، ۳۰ سال، ۲۰ سال یا حتی پنج سال آینده.
کامیونهایی (شما باز هم بخوانید کتابخانههای سیار) که قرار است به دورافتادهترین روستاها سر بزنند، چند روز در هر روستا توقف میکنند؟ پس از آنکه کامیونها و کتابها روستاهای دورافتاده را ترک کردند، چه اتفاقی میافتد؟ فرض کنیم چند کودک هم به کتاب علاقهمند شدند؛ برنامه بعدی چیست؟
خلاصه اینکه به نظر میرسد در این زمینه، برنامهریزی مشخص و مدونی وجود ندارد. اگر چنین برنامهای وجود دارد، چرا در خبرها نشانی از آن نمیبینیم؟
همینجا اعلام میکنیم که اگر دبیرکل نهاد کتابخانههای عمومی کشور با نقدهای مطرحشده در این یادداشت موافق نیست، آمادگی داریم برنامههای آیندهنگرانه و نوآورانه ایشان و همکارانشان را در روزنامه خراسان منتشر کنیم تا مردم نیز امیدوار شوند که برای آینده کتاب و کتابخوانی، برنامهای روشن و بلندمدت وجود دارد.